Φτάνει πια!

Thursday, March 22, 2007

Φτάνει Πια
Σήμερα, 23 Μαρτίου 2007, συμμετέχω κι εγώ σε μία διαδικτυακή διαμαρτυρία και αναδημοσιεύω το κείμενό της:Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.Φτάνει πιά!Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.Ζητούμε:- Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.- Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.- Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypannetweblog, We are not alone, Μάνος ΚοντολέωνΠάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.

Η ζωή μου...

Η ζωή (μου;) μέσα από πέντε πόιήματα
Με προσκάλεσε ο reader's diggest (diavazo.blogspot.com) να πάρω μέρος στο παιχνίδι των πέντε φράσεων που περιγράφουν σκέψεις και συναισθήματά μου. Τον ευχαριστώ.Επέλεξα, λοιπόν, πέντε αποσπάσματα -φράσεις από ποιήματα αγαπημένων ποιητών1. Πίσω απ΄των βιβλίων τα κάγκελαφυλάκισα τα ρόδινατων ημερών μου πρόσωπα2. Στάχτη το είδωλο* για σάρωμα, με τα σκουπίδια3. Φτάνει ως το λιμάνι,φτάνει ως το καράβι,φτάνει ως τα κατάρτια,μα δεν φτάνει ψηλά στο φεγγάρι.4. ... Με τη μεγάλη μου στολή,με τα χρυσά μου τα γαλόνιακαι τα χρυσά μου τα παράσημα,θάγραφα μιαν αρμονικότατη καμπύληαπό το τέταρτο κατάστρωμα μες τα νερά,έτσι με τα χρυσά μουσαν αστήρ διάττωνσαν ήρως ανεξήγητων θαυμάτων 5. ... Ενώ το πλοίο πλέει (ή δεν πλέει;)τον πλοίαρχο απ΄ το μπράτσο αρπά κι αχνή και κρύα:"- Γροίκησα σαν κάποιο τίναγμα..." του λέει."- Μα βέβαια, βυθιζόμεθα, Κυρία!..."Δεν θα προσκαλέσω με τη σειρά μου πέντε άλλους bloggers να συνεχίσουν με τις δικές τους πέντε σκέψεις. Κάνω μια παρέκκλιση των κανόνων του παιχνιδιού και απευθύνω ανοιχτή πρόσκληση προς όλους να αναγνωρίσουν τους ποιητές των πιο πάνω στοίχων. 'Αλλωστε κι αυτός ίσως να είναι ένας τρόπος αυτοπαρουσίασης...